Türkiye, tarihsel olarak dayanışma kültürünün en güçlü olduğu, zor zamanlarda kenetlenmeyi bilen ve "komşusu açken tok yatan bizden değildir" şiarını benimsemiş kadirşinas bir toplumdur. Ancak bugün, özellikle SMA ve DMD (Duchenne Musküler Distrofi) gibi nadir ve ağır hastalıklarla mücadele eden evlatlarımız ve aileleri, kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir çaresizliğin içine sürüklenmektedir.

​Çaresizlik ve Yıpranan Aileler

​Tedavisi yurt dışında gerçekleşen bu ağır hastalıklar, ailelerimizi sadece duygusal olarak değil, maddi olarak da bir yıkıma uğratmaktadır. Sokaklarda, caddelerde ve dijital platformlarda evlatlarının hayatını kurtarmak için milyon dolarlar toplamaya çalışan, sosyal çevrelerini seferber eden ebeveynlerin yaşadığı bu süreç, toplumun vicdanını derinden sızlatmaktadır. Evini, varlığını kaybeden; çocuklarının geleceği için kapı kapı dolaşan bu ailelerin omuzlarındaki yük, artık bireysel çabalarla taşınamayacak kadar ağırlaşmıştır.

​Toplumsal Bir Model: Kurumsal Dayanışma

​Türkiye, %90'ı Müslüman olan, hayırseverlik geleneği köklü bir ülkedir. Ülkemiz genelindeki yaklaşık 100.000 cami, sadece ibadethane değil, aynı zamanda toplumsal birlikteliğin merkezi konumundadır. Bu noktada, devletin üzerindeki yükü hafifletecek ve SMA/DMD'li çocuklarımızın tedavi süreçlerini sistematik bir güvenceye kavuşturacak bir "Dayanışma Fonu" kurulması bir zaruret haline gelmiştir.

​Bu model şu şekilde kurgulanabilir:

​Camiler Üzerinden Sistematik Destek: Ülke genelindeki camilerin bir kısmının, belirlenen haftalarda (yılın belli dönemlerinde) bu çocuklarımızın tedavi masrafları için bir "umut köprüsü" olması sağlanabilir. Matematiksel olarak, 80.000 camide haftalık makul bir bağış oranıyla dahi, çok kısa sürede milyarlarca liralık bir kaynak oluşturulabilir. 80.000 ×15.000 TL =1.200.000 TL yapar haftada , bunu 30 hafta yaparsak 30×1.200.000=42.000.000 Milyar TL yapar 6 ayda 42 milyar tl toplanır basit bir matematik ve 22 haftada camilerimizin giderine toplantısı olur. Bu kaynak, sadece SMA ve DMD hastası evlatlarımızın ilaç masrafları için değil, aynı zamanda evini kaybetmiş, maddi imkansızlıklar nedeniyle eğitimden kopan veya hayati ihtiyaçlarını karşılayamayan vatandaşlarımıza ulaşmak için de kullanılabilir.

​Fatura Yansımaları ve Kamu Fonları: Eğer merkezi bir fonlama modeli tercih edilirse; elektrik, su veya doğal gaz faturaları gibi düzenli kalemlere, yine toplumun rızası ve onayıyla eklenecek sembolik bir "dayanışma payı" ile bu hastalıkların maliyeti, kolektif bir sorumluluk haline getirilebilir.

​Neden Bu Model?

​Bu öneri, sadece bir para toplama yöntemi değil, aynı zamanda toplumun merhamet duygusunu kurumsallaştıran, şeffaf ve denetlenebilir bir yardım ağı oluşturma projesidir. İnanıyoruz ki; bu ülkenin müttaki, vicdanlı ve hayırsever insanları, hangi siyasi görüşe veya hangi inanca mensup olursa olsun, bir çocuğun yaşamına dokunmak için bu dayanışmayı canı gönülden destekleyecektir.

​Sonuç

​SMA ve DMD'li çocuklarımızın tedavisi için gereken bütçeler, aslında toplumun ortak vicdanı ve küçük ama yaygın katkılarıyla birkaç ay gibi kısa bir sürede karşılanabilecek seviyededir. Artık ailelerin tek başlarına bu yükü taşımasını izlemek yerine, devletimizin öncülüğünde ve hayırseverlerimizin katılımıyla bu süreci kurumsal bir çatı altında toplamalıyız.

​Evlatlarımızın yaşam hakkı, hepimizin ortak sorumluluğudur. Yarın "geç kaldık" dememek için, bugün bu dayanışma ruhunu harekete geçirme vaktidir.

​Bu makale, toplumsal bir soruna dikkat çekmek ve çözüm önerilerini yetkili mercilerle paylaşmak amacıyla, vicdani bir sorumluluk bilinciyle kaleme alınmıştır.