Gençlere sürekli gelecekten bahsediyoruz.

“İyi oku.”

“Çalış.”

“Meslek sahibi ol.”

“Sabret.”

Peki gençler bütün bunları yaptıktan sonra karşılarında nasıl bir gelecek bulacak?

İşte asıl sorumuz bu.

Çünkü bir gencin geleceğe inanması için yalnızca kendisine “umutlu ol” denmesi yeterli değildir.

Önünde gerçek fırsatlar görmesi gerekir.

Eğitim alırken kendisini geliştirebileceği imkânlar, mezun olduğunda çalışabileceği işler, bağımsız bir hayat kurabileceği ekonomik şartlar ve emeğinin karşılığını alabileceğine dair güven...

Bunlar yoksa gençten yalnızca umutlu olmasını istemek kolaycılık olur.

Öte yandan gençleri yalnızca mağdur olarak görmek de doğru değil.

Onlara alan açıldığında gençler bu ülkenin en büyük gücü olabilir.

Yeter ki fikirleri dinlensin.

Yeter ki üretmelerine fırsat verilsin.

Yeter ki hata yaptıklarında tamamen dışlanmasınlar.

Bir ülkenin gençleri kendisini çaresiz hissederse kaybeden yalnızca gençler olmaz.

Toplum kaybeder.

Ekonomi kaybeder.

Bilim kaybeder.

Sanat kaybeder.

En önemlisi gelecek kaybeder.

Gençliğin geleceğini kimse tek başına elinden almıyor; bazen bizler, onların önüne yeterince fırsat koymayarak geleceği birlikte daraltıyoruz.

Şimdi suçlu aramak yerine çözüm üretme zamanı.