Ben bir anayım. 
Yokluk da yorulmuş bir evde 
Ekmeği bölüp umudu büyüten.. 
Evladımı değil,  vatanın bir karış toprağına önem veren ben.

Dualarım cepheydi, 
Ellerim yaralı asker başı....
Bir çocuğu sevdim önce, 
Sonra bütün milletin çocuklarını 

Oğlum yürüdü ateşin içine,
Ben arkasından bakmadan, ağlamadan dimdik durdum,
Çünkü analık bazen susarak mücadeledir. 

Ve bugün sorarsanız adımı, 
Ben yalnız Mustafa Kemal'in annesi değilim; 
Bir milletin doğum sancısıyım. 

Yazan Senem Yıldırım