Gerçek bir hayat hikâyesi, tanımadığım bir kadının dram dolu hayatı.
Bir gün arkadaşımı ziyarete gitmiştim. Muhabbet ederken bana, “Tanıdığın biri var mı?” diye sordu. “Dürüst, temiz birini arıyorum, temizlik için.” dedi.
“Yıllardır bir çalışanım vardı ama rahatsızlandı, işi bıraktı. Birilerini buldum ama pek memnun kalmadım. En son bir bayanla daha çalıştım. Çok, çok temiz, kibar, sessiz ve sakin biriydi. Bir iki kere geldikten sonra, biraz birbirimizi tanıyalım diye konuşmaya başladık.” dedi.
Kadının anlattıklarını duyunca ondan korktuğunu, “Bununla çalışamam.” dediğini ve işine son verdiğini söyledi.
“Neden?” diye sordum. Arkadaşım anlatmaya başladı.

Meğer kadın sabıkalıymış. Kocasını öldürmüş ve teslim olmuş ama üç ay yatıp çıkmış. Mahkeme suçsuz bulmuş ama yattığı üç ay, sabıkalı olmasına yetmiş.
Küçük yaşta evlendirilmiş, şiddete uğramış, sık sık dayak yemiş, dışlanmış, değer verilmemiş iki çocuk annesi bir kadınmış. Ara ara ev temizliğine gidip biraz para kazanarak ihtiyaçlarını karşılamaya çalışıyormuş, tabii kocasından gizli.

Bir gün eşi çalıştığını fark etmiş, elindeki kazancını da almaya başlamış. Ne kadar vermek istemese de başaramamış. Kadıncağız, böyle de olsa bu hayatı yaşamaya devam etmiş.
Aslında adam çocuklarına da şiddet uyguluyormuş. Hele içtiği zaman hiç çekilmez bir hâle geliyormuş.
Baba evine de gidemiyormuş. Babası da kocasından pek farklı değilmiş.
Bir gün yine çocuklara ve eşine şiddet uygularken iş kavgaya dönüşmüş adam masadaki bıçağı almış üstlerine yürümüş eşi araya girmiş ve boğuşma başlamış kadın engel olmaya çalışırken nasıl olduysa bıçak  adama saplanmış ve ciddi yaralanmış ve olaylar çocukların gözü önünde gerçeklemiş, hemen hastaneye kaldırılmış ama adam vefat etmiş.
Kadın da tutuklanmış.
Olayın nefsi müdafaa olduğu anlaşılınca ve tanıklar olanları anlatınca suçsuz bulunmuş ve mahkûmiyetten kurtulmuş. İki çocuğu için tekrar çalışmak zorunda kalmış. Bildiği işe, temizlik işine devam etmiş. Ama sabıkalı olduğu için iş bulmakta zorlanıyormuş, kimse iş vermek istemiyormuş.suçlu muamelesi görüyormuş gibi hissettiriyorlarmış.

Arkadaşımın anlattıklarına çok üzüldüm. Biraz sessiz kaldık ikimiz de. Sonra düşündüm: Bizler ön yargılı davranıp başkalarının hayatına zorluklar çıkarıyorduk. Bu kadıncağıza fırsat verilmezse, bizler onu suça itiyorduk toplum olarak; ön yargımızla ya da “Kim ne der?” düşüncesiyle...

Mahkemenin bile suçlu bulmadığı bu kadını, biz yani toplum yargılıyorduk.
Bu hepimizin başına gelebilecek bir durumdu. Sonuçta ailemizi biz seçmiyorduk. Ya o kadının yerinde kendimiz olsaydık? Ne acı...
Biz kendimizi neden başkalarının yerine koyup düşünmüyoruz acaba?
Düşünenler var tabii ama azınlıkta. Biz hak olanı neden bulmuyoruz acaba?
Daha sonra neler yaşandı bilmiyorum ama bu olay beni etkilemişti.

ön yargılı davranmak, bizi ilgilendirmeyen konulara karışmak,başkalarının adına hüküm vermek, aslında istemeden yada sonuçlarını bilmeden düşünmeden, kendimizi başkalarının yerine koymadan yaptığımız davranışlar onlara yaptığımız kötülüktür diye düşündüm,ve kendimi kötü hissettim.

Bunun üzerine, kadınların toplumda ne kadar sıkıntılar yaşadıklarını düşünerek bir şiir yazdım.şiirimi sizlerle paylaşıyorum.
        MELEK KAYA..11.8.2026

                                         HAKİM BEY
Şikayetim var hayata,
Kız doğdum diye istememişler.
Doğuran da suçlu doğanda
Ne demek istiyor bu insanlar.
Erkek mi masum, yoksa 
Yaradan mı suçlu. Hakim bey

Beşik kertmesi etmişler,
Sormadan hüküm vermişler,
Zaman gelince mecbur etmişler,
Senin kaderin budur dediler.
Keder mi suçlu bilemedim. Hakim bey

Genç kız oldum çok güzelsin dediler.
Yasakları üst üste eklediler, 
Adına töre dediler
Konuşmak, bakmak, sevmek yasak dediler
Yasakları kim koydu bilemedim. Hakim bey

Evlendim seçemeden, sevgi nedir bilmeden.
Çocuklar doğurdum daha  tam büyümeden.
Geldi üstüme kuma, boş ol diyemeden
Söz hakkım olmadı, olamadı
Suçlu kim bilemedim. Hakim bey

Boşanırsan kefenle gel dediler.
Sanki bıkmış gibi gönderdiler.
Ne annem, ne babam varmış
Ne de seven bir kocam varmış
Söz dinlemek suçmuş bilemedim. Hakim bey
.
İhanet ettiler, erkektir el kiri dediler.
Dayak attılar cennetten çıkma dediler
Şişmanım diye hor gördüler bakımsızsın dediler
Boşayıp yenisine gittiler, suçlu muyum. Hakim bey

Boşandım sendedir suç dediler
İsyan ettim edemezsin dediler,
Kocanın sözünden çıkmasaydın dediler
Başkasıyla evlendim nikaha gerek yok dediler
Tecavüze uğradım, kuyruk sallamışındır dediler
Masum olma şansım yokmuş.Hakim bey

Çalıştım ellerde tembel kocam yedi
Sakladım biryerlerde, nerden buldun dediler
Doğru sözeme yalancısın dedi
Dövdü, sövdü,tekmeledi, diliyle kalbimi mühürledi
Dayanamadım, istemeden öldürdüm. Hakim bey

Adım kader, soyadım mahkum
Uyarsam suçlu, uymazsam suçluyum
Kurallar ağır, istemesemde budur durum
Kız doğdum, kadın oldum, işte ben buydum
Affı yok bunun, suçlu artı suçluyum. Hakim bey

Müebbet ver, kır kalemi, kes cezamı.
Son sözüm şudur, bu cihan mapushane
Ben kadın olmak suçundayım
Dayanamam daha fazlasına,hep bahane
Asın beni, bu dünyadan kurtulayım. Hakim bey
MELEK KAYA