HEPİMİZ BİRAZ AYNIYIZ
Bizler aslında aynı yoldan farklı ayakkabılarla geçen insanlar değil miyiz? Sosyal medyada gördüğümüz bir videoyu aynı anda 13 bin kişinin beğenmesi, o insanların o an aynı duyguları yaşadığını ya da benzer içsel savaşlar verdiğini gösteriyor. Yazılan tek bir cümlede milyarlarca insan kendini bulabiliyorsa, bu durum birçok insanın aynı anda aynı şeyleri hissedebildiğinin en açık kanıtıdır.
Farklı yerlerde, belki hiç tanımadığımız insanlarla aslında aynı çocuklukları, aynı döngüleri yaşıyoruz. Durum buyken, insanların “Ben daha çok üzüldüm”, “Benim acım daha büyük” diyerek acılarını yarıştırma savaşını anlamak gerçekten çok zor. Neden insanlar acılarını birbiriyle yarıştırıyor ve empati yetisi bu kadar düşük insanlar yetişiyor?
Bunca şey yaşayıp, bir de karşısındakinin canının yanmasını anlayamayan insanlar nasıl olabiliyor? Aynı yollardan geçen insanlar birbirlerinin halinden nasıl anlamaz, buna akıl sır ermiyor.
Aslında bizler, bir cümlede veya bir kelimede birbirimizi bulduğumuz zaman birbirimize destek olması gereken insanlarız. Yaraları yarıştırmak yerine birbirimizi anlamaya çalışmalı ve buna gerçekten dikkat etmeliyiz.