Bu hayat sadece bizim mi? Hayatı paylaşmayı biliyor muyuz? İnsanları, hayvanları, bitkileri, doğayı ne kadar seviyoruz?

Çevremdeki insanlara baktığımda çok çeşitli davranışlarla karşı karşıya geliyorum. Onları anlamakta zorlanıyorum.

Mesela hayvanları ele alalım. 

Bir kısım insan hayvanları sevmiyor bazıları görmezden gelip umursamıyor ne hastalandığında ne açlık ve susuzlukta nede sevgide varlar duyarsızlar. 

Duyarsızlık kör olmak gibi bir şey bana göre çok kötü bence.

Yardım eden birini gördüklerinde, ya tepki veriyor yada ağız burun büküyorlar, vaz geçirmeye çalışanlarda oluyor. Onların rızkını Allah verir diyerek kaçış yolu buluyorlar. Tabii ki herkesin rızkını Allah verir ama bu durum bizim duyarsız olmamızı gerektirmez merhamet diye bir şey var gördüğü durumdan rahatsız olmayan bir insan bana göre bencil ve merhametsizdir.

O insanlar bir kap su biraz yemek verse onları biraz izlese hayvanın doyduğunu rahatladığını görse aslında ne kadar mutlu olacaklar ve huzur hissiyatı hissedecekler. Eğer bu duygu yoksa duygularda bir eksiklik var demektir. Vermek paylaşmak sevgi duymak kadar güzel bir şey yok.

 

Bazı insanlarda işlerine gelen hayvanları seviyorlar yani onlardan faydalandıklarında besleyen, seven, ilgilenen insanlar.

Etinden, sütünden, derisinden yumurtasından faydalandığımız hayvanlar. Yani ticari amaçlı yada beslendiğimiz her türlü faydalandığımız hayvanlar. Acaba bu faydaları olmasaydı sever miydik, besler miydik tabii ki alışınca seviliyor ama menfaatlerimiz olmasa durum nasıl olurdu diye düşündüğüm zamanlar oldu.

 

Bazı insanlarda hayvanları çok seviyorlar onları evlere kapatıp kendi egolarını tatmin ediyorlar.

Kedi, köpek, kuş gibi hayvanları eve mahkum ediyorlar. Evet yemekleri özel, bakımlı güzel, her türlü ihtiyaçları karşılanıyor ama özgür değiller. Sokaklarda gönlünce koşup oynayamıyorlar, ağaçlara tırmanamıyor avlanamıyorlar, bir kafesin içinde yaşıyor uçamıyorlar, dış dünyadan haberleri yok, dışarı salsan korunmayı, avlanmayı yani yaşamayı bilmiyorlar özgürlükten haberleri yok

hatta onlar kendilerini insan gibi hissediyor ne olduğunu kendileri de bilmiyor olabilirler. 

Onları kısırlaştırıyorlar doğasını bozuyorlar, hazır kuru mamalarla yemek sistemini bozuyorlar.

Hatta tüylerini modelli kesip, kıyafetler giydirip, tokalarla süsleyip duruyorlar alay eder gibi bu sevgi mi? 

Evet gerçekten seviyorlar, menfaatleri de yok , üstelik çok masraflar yapıp fedakarlık yapıyorlar ama egolu bir sevgi gösterişli bir sevgi.

 

Bazı insanlarsa eziyet etmekten mutluluk duyuyor hayvanlara şiddet uyguluyor, dövüyor, yaralıyor, sakatlıyor, öldürüyor.

Ağzı dili olmayan derdini anlatamayan Allah'ın dilsiz kullarına, masum bu canlılara yaptıklarına inanamıyorum. Bu nasıl bir ruh halidir. Onlara söylenecek çok söz varda ,söyleyemiyorum. Devlet, mahkemeler onlara gerekli cezayı vermeli. Hayvanlara acımayan insana da acımaz, Onları Allaha havale ediyorum en güzel cezayı Allah'ım versin.

Hayvanlar çocuklar kadar saf ve masumdur onlar zararsız sevimli ve çok güzeller tek istedikleri sevgi, bu kadar zor mu sevmek, başlarını okşamak, hayatlarına yardımcı olmak can ya can,

İnsanoğlu en akıllı, en güçlü, her zorlukla başa çıkabilen bir varlık. gücünü ve aklını kullanmazsa sonunu düşünmüyor derim, çünkü her şeyin bir bedeli var.

 

Birde hayvanları avlayanlar var. açlık halinde yiyeceği kadar avlanabilir ama bu hobi olarak yapılıyorsa bakın görün ne çok avlandım misali ise vicdansızlıktır. kürkleri dişleri ve bir çok sebepten ticaret için avlanan öldürülen hayvanlar ne yazık ki var birilerinin keyfi hevesi için bir canlını canını almak vicdansızlıktır. Bir hayvan anca nefsi mücadelede ölmemek için öldürmek zorunda kalmışsa yada çok hasta kurtuluşu yoksa acı çekmesin diye son çare yada kaza sonucu öldürmüş olabilir bunu normal karşılayabiliriz. Çünkü bunda mecburiyet ve çaresizlik var, ama geri kalan tüm yazdıklarımın masumluk kısmı yok. 

 

Bana göre hayvanlara yardımcı olurken onların özgürlüklerini kısıtlamayalım, hem bakalım, hem özgür bırakalım evde beslemek zorunda değiliz sokak hayvanlarına yardım edelim. Evde beslemek bakmak istiyorsak bakabiliriz ama dışarıda çıkmalılar, dışarda yaşamayı da öğrenmeliler.

Şu bir gerçek ki, yaradan Allah'tır her şeye karar veren de

Biz hayvan olarak yaratılabilirdik onların yerinde olabilirdik bizim elimizde değil ki yaradılışımız.

Her hayvan ekolojik olarak birbirini tamamlıyor, birinin fazlalığı birinin eksikliği dengeyi bozar. doğa bir bütündür.

Biraz empati, biraz sevgi, biraz merhamet, biraz vefakârlık karışınca iste insanlık

Dünya.. seni içindeki bütün varlıklarınla seviyorum. insan olmayı güçlü olmayı seviyorum güçlü olmak başkalarına yardımcı olmaktır güç sevgiyle beslensin.